Kiz cocugu ve baba rolü!

Bir kiz cocugunun baba ile olan iliskisinin ilk 5 yili tüm hayatini belirler!

Buna inanan kac kisiyiz bilmiyorum ama size söyle anlatayim. Eger kücük bir kiz cocugu iken babaniz size yeterince sevgi göstermemisse, degerli oldugunuzu söyleyip sacinizi oksamamissa, ömrünüzün geri kalaninda degersiz ve sevilmeyi haketmediginizi düsünürsünüz. Cünkü ilk karsi cinsle olan tecrübeniz babanizdir. Baba sizi neye inandirirsa öyle büyürsünüz. Ve olgun bir kadin oldugunuzda hayatiniza aldiginiz adamlar genelde babanizi size hatirlaticak özelliklerle dolu olurlar. Birkere bile kizim sen cok güclüsün ve sevilmeyi hakediyorsun cümlesini duymadiysaniz eger sizi cok zorlu bir iliski hayati beklemektedir. Babalarimiz bize ilk yillarda yanlis düsünce kaliplari birakirlar, misal olgun kadin halinizde biri size cok deger veriyor ve üstünüze düsüyorsa ondan sikilirsiniz. Cünkü sizin düsünce kalibinizi onaylamaz. Yani bilinc altimizda düsündügümüz ” ben sevilmeyi haketmiyorum” kalibinla uyusmaz. Bu yüzden bize deger veren adamlari itici ama bizi süründüren veya aci cektiren adamlarin yoluna seriliriz. Cünkü babamizda bize aci vermisti. Dogru olani budur diye düsünürüz. Iste bu yüzden olgun bir kadin oldugunuzda babanizin güzel sözlerine ihtiyaciniz kalmamisdir. Kendi kendinize nekadar güzel ve basarili bir kadin oldugunuzu söylemekte özgürsünüz. Eski zehirli düsünce kaliplari yerine yeni tohumlar ekebilirsiniz bilinc altiniza. Cünkü artik cocuk degilsinizdir ve ihtiyaciniz olan sevgiyi kendi icinizde bulup iyilestirmeye baslayabilirsiniz. Ve inanin ,sözcükler kendinizle yaptiginiz anlasmalardir,kendinizi nekadar cok severseniz ,ve sevilmeyi hakettiginize inanirsaniz bir okadar sevgiyi cekicek ve sizi sevdigine inanabiliceginiz insanlarla karsilasicaksiniz. Bu zor olabilir, kendime nasil söyleyecegim ne degisicek derken duyabiliyorum kimilerini, ama inanin bana degisicek. Sadece zaman ve güven, Sihirli bir degnek kadar güclü olan sözlerinizi hayata gecirmekden korkmayin. Cünkü biz bunu hakediyoruz. 🙂

icimde neler oluyor?

Biten bir iliski düsünün.Ayrilmissiniz Fakat gururlu durmak, gücsüz düsmemek ile hunharca aglayip kimseyi görmemek arasinda kalmissiniz. Neye göre hangisini uygulayabiliriz? Tamda burda Cok sevdigim bir arkadasimin bana “sena bu sarkiyi dinlemelisin yüksek bir bilincle dinleki anlatilmak isteyeni anla” demesi geliyor aklima.

Sarkiyi hepimiz biliyoruz buna eminim. “yildiz tilbe sevdanin tadi “. Acip dinledigimde duyduklarimin dogrulugu ve her acinin sayesinde kendimize döndügümüzü hatirlatan cümleleri duydum. Simdi bir insani unutmak istemezken bunlarin nekadar anlami var ? veya biz bu gururlu kendimize dönüsü hangi süreden sonra uygulayabiliriz? Ben söyle söyliyim, misal ben kalp agrisindan ilk ölen insan olucagimi cok kez düsündüm. Burda kendime tebessüm ediyorum cünkü baska türlü aciklanamazdi. Ama söyle bi durumda varki ölmüyorsunuz. Ölmüyoruz. Ölmeyecegiz. Bu öyle bir aciki zannedersin burnunun diregi kopucak gögüs kafesine kocaman bir yumruk oturucak ve benim gibi panik hastasi biriyseniz eger tamamen kontrolü kaybettiginizi düsünüceksiniz. Peki tamam burda icinizi rahatlatmak isterim.Eger ben ölmediysem, size hic birsey olmaz hic meraklanmayin. Benim kadar takintili evhamli kontrol delisi bir kisilige sahip degilseniz bu süreci cok daha sakin atlatabilirsiniz. Simdi ülkemin dünyanin tüm kadinlarina söylemek istedigim en önemli sey,lütfen buna kulak verin kalbinizi acin ve bu sözlerimi tekrar tekrar okuyun. Bizler bu dünyaya gelmis cok üstün yüksek bilincli varliklariz. Okadar güzelizki okadar nese dolu ve yaraticiyizki, bazen hayatimiza giren insanlari mutlu etmek pahasina kendimizi kaybederiz. Bakin bunu ben yaptim,ve sanirim herzaman yaptim. Bunu dogru bildim cok verirsem okadar alirim sandim. Ama cok yanildim. Karsimdakini hayatimda tutmaya calisirken kendimi kaybettim. Senayi bulamiyordum gerci hala daha ariyorum. Bizim unuttugumuz en önemli sey, herkeze verdigimiz degeri ,sevgiyi,hosgörüyü birtek kendimize verememis olmamiz. En azindan benim icin böyleydi. Ve ben nezamanki kendimi senayi renklerimi sevdigim huylarimi düsüncelerimi kaybettim,iste ozaman asil kim olmadigimi anladim. Kim oldugumu ne istedigimi belkide bilmiyordum daha ögrenecek cok seyim vardi ama neyi istemedigimi biliyordum.Oda bu zavalli ruh halini. Bunun icin Savasabiliriz ,öyle degilmi ?

Samimi olmak gerekirse blog nedir inanin bilmem. Tek bildigim sey uzun yillardir hatta aklimin erdigi zamanlardan beri yazmakdi. Ney nasil kim okur nereye veririm nasil baslarim derken hayati cogu kisi gibi uykuda gecirenlerdendim belkide hala öyleyim.

Ayriligiminda bana verdigi yetki ve ittigi ruh haline saglikki bir film sayesinde nerden baslarsan basla ama basla sena dedirtti bugün. Okunurmu bilmiyorum okuyanlari nasil görebilirim onu bile bilmiyorum:). Ama ilk defa hayatta ya bi dene ne kaybedersin dedim ve burayi actim. Konularim cogunlukla kisisel gelisim,kadin ruhu,karsi cins,ve iliskiler olucak diye düsünüyorum. Eger hayat sizi bu yaziyla karsilastirirsa bilinki sizde iyilesmeye ilk adimi atmissiniz demektir. Evrende hic bir karsilasma tesadüf degildir.

Sevgilerle 🙂